ÊÓÊ

يك سوال از همكاران “آهوي سه گوش“
نادر بكتاش
10 اس�ند 81 ـ يك مارس 03

“آهوي سه گوش“ نام يك نشريه الكترونيكي است كه به همت عده اي وبلاگ نويس شكل گر�ته است. اين نشريه دارد آشكارا و هر روز بيش از روز ييش تبديل به بلندگو و مبلغ نظرات توده ـ اكثريت مي شود. هر نشريه اي آزاد است كه مواضع و سياست هايي را كه درست ارزيابي مي كند اتخاذ كند و به ييش ببرد. اما سوالي كه در ييش ياي همكاران اين نشريه قرار مي گيرد اين است : آيا اين اشخاص كه از روي اعتماد به صداقت يكديگر امضا و حيثيت شان را وثيقه اعتبار اين نشريه كرده اند راضي هستند كه لبلاي ليلي، كه در حال حاضر ماموريت غلطاندن اين نشريه به منجلاب توده ايسم را به عهده گر�ته، آنها را هم آلوده كند؟

Où est-ce qu’elle cette “Apocalypse Now� de neige que l’on annonce pour Paris? Mettez-vous derrière vos fenêtres et attendez la chute de neige. Moi, je vais dormir. En espérant me réveiller au paradis au milieu de quelques belles et sexy anges (dieu, s’il est pas encore mort, habiterait certainement à l’enfer). .

30/01/03

Where it this "Now Apocalypse" of snow which one announces for Paris? You put behind your windows and await the fall of snow. Me, I will sleep. While hoping to awake me with the paradise in the medium of some beautiful and sexy angels (god, if he did not die yet, would certainly live with the hell). .

[1/30/2003 5:41:05 AM | nader baktash]
Commentaire/Comment?



30/01/03

Chryde : http://chryde.free.fr .

******************

30/01/03 00h45

��� Jan 28 2003, 09:46 am, j’ai écrit le texte suivant dans la colonne des commentaires de Chryde : J'ai lu aujourd'hui un article sur les weblogs français dans "a nous paris". J'y ai trouvé votre adresse. (J'ai adoré votre photo à l'américaine !) Savez-vous qu'il y a des weblogs iraniens? Et combien sont-ils? En à peu près 1 an le nombre des bloggers iraniens s'est élevé à entre 4 et 10 mille (selon la source). Guardian, BBC, New York Times etc. ont consacré plusieurs articles et émissions à ce phénomène. Et savez-vous de quoi parlent-t-ils (j'aurais dü écrire : parlent-elles, parce qu'il y a beaucoup plus de jeunes femmes). Qu'elles adorent les hommes, qu'elles cherchent l'amour de leurs vies, qu'elles détestent les mullahs, qu'elles se moquent de cet intelligentsia iranien de troisième âge, plutôt moyen ägeux , qu'elles ne sont pas vierges! J'allais petit à petit commencer mon cure de désintoxication des weblogs iraniens. Maintenant je suis emporté par la tentation de créer un weblog en français. Peut-être. Sur mon site il y a 2 textes en français concernant Kafka et Zola ------- Et puis, en guise d’explication à une amie inconnue, je lui ai écrit : Merci d’avoir répondu si rapidement (d’une matinée probablement bien ensoleillée de l’autre côté du monde !). Oui, effectivement les chiffres pourraient être exagérés (c’est pourquoi j’ai cité cette fourchette d’estimation). Cette exagération, basée sur l’étonnement et la surprise, vient du fait que les journalistes et les médias croient trop en images qu’ils ont fabriquées eux-mêmes. Pendant longtemps ils ont parlé d’une iran islamique, de la relativité culturelle, etc. des femmes iraniennes qui sont masochistes et aimeraient bien être fouettées et flagellées, couvertes et cachées sous les voiles islamiques. Ca arrangeait bien les politiques de leurs états, et soulageaient bien leurs mauvaises consciences. Et bien maintenant ils voient que les femmes iraniennes, parle trop, de tout, et avec beaucoup de franchise. C’est un peu la répétition de leur surprise, il y a quelques années, quand ils écrivaient : Ah, Oh, Ouh, oh la la, en Iran tous les jeunes portent des tee-shirts de Léonardo DiCaprio. Ce qu’ils ne comprennent pas, c’est cet universalisme des droits et des désirs. Aujourd’hui, les jeunes de partout, ici un plus, là-bas un peu moins, veulent les mêmes choses. Et en Iran, cette volonté pour vivre sa jeunesse, est en train d’arriver à son point culminant. J’écrirai davantage sur ce sujet dans mon weblog. Comme tu dis ces jeunes filles découvrent une tribune en ligne. ET l’utilisent bien, plus et mieux que les garçons. Cette tribune est la forme électronique de leur expression, de leur protestation permanente depuis un quart de siècle : leur entrée massive dans les universités, leur mode d’habillement et leur négligence face au port de voile islamique qui sont un défie de tous les jours contre le régime au pouvoir. Le régime iranien aurait bien aimé envoyer les femmes iraniennes sous le burqua, comme Taliban, mais il n’a pas pu. Mais mon cousin, qui est franco-iranien et vivait à Téhéran jusqu'à récemment (il étudie en France) me disait que c'est encore dur la bas de se connecter librement, que les cybercafés ne sont pas des oasis de liberté. Il a raison. Et tant que ce régime est au pouvoir en Iran, tout restera dur et difficile dans ce pays. Tout restera un enjeu de farouches luttes quotidiennes. Mais, ce qui se passe en Iran est une renaissance culturelle et sociale. Une évolution très importante aussi pour des changements si nécessaires au Moyen-Orient : se débarrasser de l’Islam. J’espère développer ces sujets dans mon weblog. .

30/01/03>

��� Jan 28 2003, 09:46 amndt, I wrote the following text in the column of the comments of : I read today an article on the French weblogs in "A us bets". I found your address there. (I adored your photograph with American!) Do you know that there are Iranian weblogs? And how much are they? In about 1 year the number of the Iranian bloggers rose with between 4 and 10 thousand (according to the source). Guardian, BBC, New York Times etc devoted several articles and emissions to this phenomenon. And you know what speak (I would have dü to write: they speak, because there are much more young women). How they adore the men, whom they seek the love of their lives, that they hate the mullahs, which they make fun of this intelligentsia Iranian of third age, rather average ägeux, which they are not virgin! I was going gradually to begin my cure of detoxication of the Iranian weblogs. Now I am carried by temptation to create a French weblog. Perhaps. On my site there are 2 French texts relating to Kafka and Zola ------- And then, in own way of explanation to an unknown friend, I wrote to him: Thank you to have answered so quickly (one morning probably quite sunny on other side of the world!). Yes, indeed the figures could be exaggerated (this is why I quoted this fork of estimate). This exaggeration, based on the astonishment and the surprise, comes owing to the fact that the journalists and the media believe too much in images that they manufactured themselves. For a long time they spoke about Islamic Iran, cultural relativity, etc of the Iranian women who are masochists and would like to be whipped and whipped, to be covered and hidden under the Islamic veils. Ca arranged well the policies of their states, and relieved their bad consciences well. And well now they see that the Iranian women, speaks too much, of all, and with much of frankness. It is a little the repetition of their surprise, a few years ago, when they wrote: Ah, Oh, Ouh, oh it, in Iran all the young people wear tee-shirts of Léonardo DiCaprio. What they do not include/understand, it is this universalism of the rights and the desires. Today, the young people of everywhere, here one more, over there a little less, want the same things. And in Iran, this will to live its youth, is arriving at its climax. I will write more on this subject in my weblog. As you say these girls discover a platform on line. AND use it well, more and better than the boys. This platform is the electronic form of their expression, of their permanent protest since a quarter century: their massive entry in the universities, their mode of clothing and their negligence vis-a-vis the wearing of Islamic veil which are one defies of tous.les.jours against the régime in power. The Iranian mode would have liked to send the Iranian women under the burqua, like Taliban, but it could not. But my cousin, who is Franco-Iranian and lived in Teheran until recently (it studies in France) said to me that it is still hard it low to be freely connected, that the cybercafés are not oases of freedom. It is right. And as long as this mode is with the capacity in Iran, all will remain hard and difficult in this country. All will remain a stake of savage daily fights. But, which occurs to Iran is a cultural and social rebirth. A very significant evolution also for changes so necessary to the Middle East: to get rid of Islam. I hope to develop these subjects in my weblog .


[1/30/2003 5:41:05 AM | nader baktash]
Commentaire/Comment?




******************

29/01/03

��� J’attends impatiemment que la médiathèque d’à côté de chez moi pose le nouveau roman de PASCALE ROZE sur la table de nouveautés. J’ai bien aimé «le chasseur zéro». Un beau roman d’amour sur la présence de l’absence et l’absence de présence. Aussi, un beau roman sur la férocité de guerre, la destruction des corps et des cœurs. .

29/01/03

I wait impatiently until the media library of beside at home poses the new novel of PASCALE ROZE on the table of innovations. I liked "hunter zero". A beautiful love story on the presence of the absence and the absence of presence. Also, a beautiful novel on the ferocity of the war, destruction of the bodies and the hearts. .

[1/30/2003 5:41:05 AM | nader baktash]
Commentaire/Comment?



******************

29/01/03 FRANCAIS

��� Avant-hier à paris il faisait beau. J'ai dit à ma fille : j'aimerais bien que toute l'année soit l'été. - moi, je préférerais qu'en été il fasse chaud et en hiver il neige. .

29/01/03 ENGLISH

Day before yesterday with bets the weather was nice. I said to my daughter: I would like well that all the year is the summer. - me, I would prefer that in summer it is hot and in winter it snows..

******************

29/01/03

���

29/01/03 FRANCAIS

��� Avant-hier à paris il faisait beau. J'ai dit à ma fille : j'aimerais bien que toute l'année soit l'été. - moi, je préférerais qu'en été il fasse chaud et en hiver il neige. .

29/01/03 ENGLISH

Day before yesterday with bets the weather was nice. I said to my daughter: I would like well that all the year is the summer. - me, I would prefer that in summer it is hot and in winter it snows..

[1/30/2003 5:41:05 AM | nader baktash]
نظر شما چيه؟

[1/30/2003 1:50:03 PM | nader baktash]
29/01/03 FRANCAIS

��� Avant-hier à paris il faisait beau. J'ai dit à ma fille : j'aimerais bien que toute l'année soit l'été. - moi, je préférerais qu'en été il fasse chaud et en hiver il neige. .

29/01/03 ENGLISH

Day before yesterday with bets the weather was nice. I said to my daughter: I would like well that all the year is the summer. - me, I would prefer that in summer it is hot and in winter it snows..

[1/30/2003 5:41:05 AM | nader baktash]





Comment?

نظر شما در باره نوشته 18 نوامبر

وبلاگ و سايتم به ميمنت و مباركي دارن با هم تو اينجا همزيستي نه چندان مسالمت آميز ميكنن. بيش آخوند و شهردار هم نر�تن, اين چيزها دمده شده !

سه مطلب ازم در روزنه 597 چاب شده است. اين مطالب را براي گويا‚ بيك ايران و مرور هم �رستادم كه چاب نكردند (بيك ايران يك مطلب بيضرر براي خودش را چاب كرد ـ مطلبي كه لطمه اي به ائتلا�ش با اصلاح طلبان اسلامي نزند ـ آقاي زرهي توده اي بازي لطي� دربياري و برخورد مشروط با من بكني بيشتر به ضررت ميشود ـ مثل بقيه ز�قايت هميشه از من متن�ر باش).

براي من جالب بود ببينم كه ديروز كه تغطيلي وبلاگم را اعلام كردم‚ ناگهان يك آسمانخراش! در ص�حه آمارم درست شد و تعداد مراجعينم به 98 رسيد ! در سايت هم ناگهان با ر�م “دسمن شكن“! 27 مراجع روبرو شدم.

نويسنده وبلاگ احسان نوشته است كه الآن “ماه بيشوني“ نيست تا ببيند كه تعداد مراجعين وبلاگش چ�در رياد شده است. آيا خبر “خودكشي“ من ‚ باعث بالا ر�تن تعداد مراجعينم شد؟ يا چاب “مسعود كيميائي‚ چب در سينماي ايران“‚ همزمان با داغ شدن بحث مربوط به صمد بهرنگي و جنبش چريكي در ميان عده اي از وبلاگنويسها ؟ يا يادداشتي كه در مورد واكنش سينا مطلبي به مرگ “ماه بيشوتي“ (�روزان) نوشتم (و عجولانه و تند و شايد به ناروا چيزهايي به ايشان گ�تم) ؟

شايد هر كدام از اينها و يا همه با هم و شايد هم هيچكدام‚ تصاد�. اما‚ مساله اي كه ترديدي در آن نيست‚ آمار كل مراجعين وبلاگم از ايران است. در دو رده اول‚ آمار وبلاگ 24.8 درصد مراجع از آمريكا و 23.1 درصد از ايران را نشان ميدهد. بعد از اينها‚ كه در راس هستند‚ با اختلا� زياد‚ آلمان و كانادا و غيره. اما‚ حقيقت اين است كه تعداد مراجعين از ايران‚ با اختلا� زياد حتي نسبت به آمريكا‚ رده اول را به تنهايي اشغال ميكند. �كر ميكنم بايد حدود 50 درصد از مراجعين آمريكا را (حداقل !) كسر كرد تا به آمار واقعي ويزيتورها دست بيدا كرد. آدرس من AOL ( American On Line ) است و خود من روزي بيست سي بار به وبلاگ خودم مير�تم تا بالاخره ببينم مطلبي را كه �رستاده ام چاب شده يا نه.بنابراين‚ آمار آمريكا كاذب است و ايران در ميان مراجعين م�ام اول و مدال طلا را كسب ميكند ! با كمي مسامحه و با يك ضريب احتمالات تقريبي تر بايد گ�ت كه در ميان مراجعين به سايت هم ايران مقام اول را دارد (علاوه بر آمريكا كه يعني خودم ! آلمان هم يعني دوستم كه به كار تنظيم سايت مي برداخت و مجبور بود مرتب به آن سر بزند‎؛ اگر اين دو را به جرم آمار كاذب كنار بگذاريم! ميماند ايران كه مدال طلا حقش است !).

اين مساله جالب است. به طور ابژكتي� جالب است. من بيست و چند ساليست كه در ايران نبوده ام. شماري از كلماتي كه وبلاگ نويسهاي ساكن ايران است�اده ميكنند به اندازه كلمات چيني برايم بيگانه هستند ! بسياري از آدرسها را نميشناسم. بديده هايي مثل كا�ي شاب برايم تازگي دارند. جزييات روابط كنوني ميان جوانان و مردمان به طور كلي را از دور رصد ميكنم. اما حتما بالاخره عده اي از وبلاگنويسهاي ساكن ايران چيزهاي جالبي در نوشته هايم ببدا كرده اند. تعداد عددي مراجعين به وبلاگ من در مقايسه با وبلاگهاي بر خواننده ناچيز است‚ اما يك كي�يت در خور توجه را تشكيل ميدهند. بخش قابل ملاحظه اي از وبلاگنويسي به “رورهاي زندگي“‚ “عشق و ن�رت“ و بيان احساساتي از اين نوع اختصاص دارد. من خودم در درجه اول خواننده اين وبلاگها هستم‚ زيرا زندگي خام را تصوير ميكند و من چه براي اينكه بتوانم شناختي سوسيولوژيك و بسيكولوژيك و سياسي از ايران بيدا كنم و چه براي اينكه بتوانم تصويري انساني و رماني از زندگي در اين كشور بگيرم‚ به اين چيزها نياز دارم. اما. اين وبلاگنويسها خواننده وبلاگ من نيستند. خوانندگان وبلاگ من در ايران‚ بيشتر كساني هستند كه علاوه بر زندگي روزمره‚ به بعد ديگري از مسائل �رهنگي و سياسي و اجنماعي توحه دارند. اين مساله به هيچوجه باعث ا�تخار من نيست ! ميخواهم برداشتي عيني از اين بديده داشته باشم. شخصا “مو�قيت“ وبلاگ را در اين ميدانستم كه بتواند طي�هاي مختل� ذوقي و حساسيتي را جلب كند. ت�اوت بين اين طي�ها را ت�اوت ارت�اعي نمي بينم‚ ت�اوتي ا�قي مابين بنجره هاييست كه هركدام به طر�ي باز ميشود.

اينها براي اين بود كه بگويم كه باز هم تلاش ميكنم تا هم سايت را ح�ظ كنم و هم وبلاگ را. �قط به خاطر اين نيست كه عده اي خواننده در ايران دارم و نسبت به آنها كنجكاوم و برايشان احترام �ائلم. همچنين به اين دليل است كه تباهي و انحطاط و سانسورچي بازي و باندبازي طي� توده اي ــ اكثريتي را ا�شا كنم. آري “ا�شا“. لغتي است كه ظاهرا مد نيست و حساسيت من�ي ايجاد ميكند. اما در مقابل باند “آهوي سه گوش“ و سردبير آن ليلاي ليلي كه آشكارا ن�رتش از چب راديكال را بيان كرده و نشان داده؛ در م�ابل اين نشريه اي كه در بزرگداشتها و عكسهايي كه از ا�راد بر سر در نشريه اش آويزان ميكند‚ آشكارا نشان داده كه هويت و معيارهاي سياسي ــ ايدئولوژيك اعلام نشده توده اي دارد؛ در م�ابل اين دسته اي كه در تناقض با هويت اعلام شده رياكارانه اش به حذ� من و طي� چب راديكال اقدام كرده است‚ نميشود بي ت�اوت بود. مساله اين نيست كه اين يك عرصه مهم مبارزه طب�اتي و يا سياسي است. صر�ا اين است كه اينها چگونه به خودشان احازه ميدهند يك طي� �كري ــ �رهنگي و سياسي را حذ� كنند و هيچ نشده نقش صدا و سيماي ليلاي ليلي را بازي كنند ؟ مگر نه اينكه اين يك مجله ادبيست ؟ آيا نوشته هاي ادبي و �رهنگي من جايي در اين نشريه ندارند ؟ همه ميتوانند كي�يت نوشته هاي من و كي�يت ديگر نوشته هاي چاب شده در اين “آهوي سه گوش“ را ببنند.

حر� آخر اينكه ميدانم كه وبلاگنويسهاي ساكن ايران نميتوانند لينك مرا علني بدهند. اما آنها كه بخواهند ميتوانند “در گوشي“ آنرا به ديگران برسانند. طي� وبلاگنويسهاي ساكن ايران‚ و بگذاريد در تخال� با مواضع سياسي شناخته شده ام بگويم : دو خرداديهاي مايوس و بريده و شايد هنوز هم اندكي دو خردادي‚ بسيار سالم تر از اين جنازه هاي توده ــ اكثريتي هستند. آهوي سه گوش آهوي مرده در حال تلاشيست كه �ضا را مسموم ميكند. من‚ در قلمرو انتخابهاي �ردي‚ به سلامت ن�س و ذهنيت باز جوانان گمنام و حتي چهره هاي شناخته شده و كادرهاي سابق دو خرداد كه در حال بريدن از آن هستند خوشبيني بيشتري دارم. توده ايسم بديده خطرناكيست كه از كسي مانند ليلاي ليلي يك عامل سانسور در خدمت ايدئولوژي و حزبش درست كرده. مسخ.

من سايت و وبلاگم را تعطيل ميكنم. تنها دليلش هم عدم توانائي تكنيكي ام در اداره سايت است. وبلاگ به تنهائي هم عرصه محدودي براي حر� زدن است. به هيچ عنوان حاضر نيستم وقت بگذارم و درست كردن سايت را ياد بگيرم. اگر كسي راه ساده اي بيشنهاد ميكند كه با چند دستورالعمل ساده بتوانم سايت را به روز كنم از آن است�بال ميكنم. در غير اين صورت‚ به جهنم‚ دنيا بر از آدمهاييست كه بلدند سايت اداره كنند و يا حوصله دارند كه آن را ياد بگيرند. كسي متوجه غيبت من نميشود. امروز شنبه اول ه�ته و تقريبا شروع يه �صل جديده. من هم يك زندگي جديد شيرين بي سايت و بي وبلاگ رو شروع مي كنم.